Por Gustavo Martins-Coelho (com LV)

Ken je het lied van Elton John — “Your Song”? Hij zegt:

It’s a little bit funny, this feeling inside
I’m not one of those, who can easily hide
I don’t have much money, but boy if I did
I’d buy a big house where we both could live.

If I was a sculptor, but then again no,
Or a man who makes potions in a travelling show
I know it’s not much, but it’s the best I can do
My gift is my song and this one’s for you.

And you can tell everybody, this is your song
It may be quite simple but now that it’s done,
I hope you don’t mind, I hope you don’t mind
That I put down in words
How wonderful life is while you’re in the world.

I sat on the roof and kicked off the moss
Well a few of the verses, well they’ve got me quite cross
But the sun’s been quite kind while I wrote this song,
It’s for people like you, that keep it turned on.

So excuse me forgetting, but these things I do
You see I’ve forgotten, if they’re green or they’re blue
Anyway, the thing is, what I really mean
Yours are the sweetest eyes I’ve ever seen.

And you can tell everybody, this is your song
It maybe quite simple but now that it’s done,
I hope you don’t mind, I hope you don’t mind
That I put down in words
How wonderful life is while you’re in the world.

Zoals Elton John, ben ik ook geen beeldhouwer, nog een man die toverdrankjes maakt. Ik ben geen muzikant, laat staan een dichter. Ik kan eigenlijk bijna geen Nederlands spreken; zeker niet genoeg om goed te beschrijven wat ik voel wanneer ik naar jou kijk. Maar dat zou ik in het Portugees ook niet kunnen zeggen, nu ik eraan denk.

Ik weet niet waarom ik besloten heb een post voor jou te schrijven. Ik kon ook proberen te vliegen, het resultaat zou zeker hetzelfde zijn: doel niet bereikt. Maar ik geloof dat je het waard bent. Tenminste, een poging waard. Je bent een post waard die geen gewone lezer van mijn blog begrijpt behalve jij. Je bent jouw eigen post op mijn blog waard. Je bent alles waard. Omdat je alles bent!

Dus, het lied van Elton John behoort aan iemand en deze post behoort aan jou (en niemand anders). En je kan iedereen vertellen dat dit jouw post is. Misschien (zeker, vertrouw ik) is hij erg simpel, maar hij is met lief geschreven en is het beste wat ik kan doen om te zeggen dat mijn leven, mijn hele wereld geweldig is als je erbij bent.

Ja, ik schrijf jouw post met een woordenboek bij de hand. Ik kon niet anders doen. Maar alle woorden in de wereld zijn niet genoeg om je te vertellen hoe ik voel, hoe goed je mij laat voelen.

Ik voel me alsof ik een personage ben van een film of een boek. Onze geschiedenis is een geschiedenis die je alleen maar in films of boeken vindt. Of TV-series, natuurlijk! Maar het is buiten het echte leven van de meesten. Onze geschiedenis is een sprookje. Je bent een bloem die naar mij kwam, zonder verklaring. Je vulde mijn leven met muziek, en ik vertrouwde dat ik jouw Romeo kon zijn. Maar je huilde toen we vrijden. Het was het verkeerde moment.

Het dagboek van jouw afwezigheid is in tranen van dauw geschreven. Ik begrijp je niet. Maar ik hou van jou. En dat zou genoeg moeten zijn.

Anúncios